تاریخچه شهرستان میاندوآب

لطفا وارد شوید یا ثبت نام کنید برای لایک کردن پست ها.
تصویر

تاریخچه شهرستان میاندوآب

میاندوآب (قوشاچای-قوشا در ترکی به معنی جفت – دوتا کنار هم – دوشادوش و چای به معنی رود خانه ) یکی از شهرهای جنوبی استان آذربایجان غربی در شمال غرب ایران است.

این شهر در جنوب دریاچه ارومیه و میان دو رود زرینه‌رود(“جیغاتی” نام یکی از پسران هولاکوخان مغول ) و سیمینه‌رود (“تاتائو” نام یکی دیگر از پسران هولاکو خان مغول ) واقع شده‌است.

زبان مورد استفاده اکثریت مردم در این شهرستان ترکی آذربایجانی است ولی در اطراف شهر میاندوآب ، به سمت شهرستان مهاباد ” ساووق بولاغ ” مردم چند روستا به زبان کردی سورانی تکلم می‌کنند .

وجه تسمیه این شهر حاصل موقعیت این شهر بین دو رود جیغاتی و تاتائو هست.

با توجه به وضعیت رودخانه‌ها و موقعیت جغرافیایی منطقه ، مسیر ارتباطی استانهای آذربایجان غربی ، آذربایجان شرقی ، کردستان و زنجان از طریق این شهرستان می‌باشد . فاصله دو روستای “باداملو ” در جنوب شرق و “قلعه” در شمال غرب میاندوآب حدود 120 کیلومتر می‌باشد .

این شهر به مهمان‌نوازی مردم و آب و هوای معتدل مطلوبش و جلوه زیبایی که رودهای جیغاتی و تاتائو به آن بخشیده اند بخصوص عبور جیغاتی از وسط شهرستان ، مشهور است.

دیدن اطلاعات کلی در مورد شهرستان میاندوآب


نام شهر و تاریخ بنا

میاندوآب از سه کلمه (میان.دو.آب) تشکیل شده است. وچه تسمیه این شهر به خاطر قرار گرفتن در میان دو رودخانه زرینه رود و سیمیئه رود است. شهر میاندوآب در زمان نادرشاه قصبه بزرگی بوده است. در جریان لشگر کشی نادر قلی سپهسالار وقت ارتش ایران  به آذربایجان در سال 1142 هجری قمری از قلعه میاندوآب نام برده میشود. در تاریخ افشار مکررا” از میاندوآب سخن به میان آمده است. در شرفنامه امیر شرف بدلیسی که بنام تاریخ کردستان معروف است، در صفحه 182 از این ناحیه به نام ” دوآب” نام برده میشود.

تاریخچه شهرستان میاندوآب

اینیستاگرام:miandoabma   کانال تلگرام:میاندوآب ما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *